چگونه عکس بھتری بگیریم

نوع فایل
pdf
تاریخ انتشار
۴ اسفند ۱۳۹۹
دسته بندی
تعداد بازدید
202 بازدید
رایگان
افزودن به سبد خرید
  دانلود رایگان

چگونه عکس بھتری بگیریم

 

چگونھ عکس بھتری بگیریم.
افراد زیادی در مورد ارزیابی عکسھایشان در فروم یا بصورت ایمیل سوال می پرسند. خود من ھم در مورد عکسھایم
ھمیشه این سوال را دارم که چگونه عکسی شده است و آیا در نظر دیگران چگونه جلوه خواھد کرد. ھر چند در
قضاوت در مورد یک عکس، سلیقه و نوع علاقه دخالت بسیاری دارد، ولی اصولی کلی نیز بر آن حاکم است که
ریشه در اصول زیبا شناختی انسان دارد. قبلا در مورد بیشتر این موارد مقالاتی داشته ایم، ولی در اینجا به طور
خلاصه مروری بر مھمترین موارد خواھیم داشت. ھر چند سطح مقالات کنونی سایت بالاتر از روزھای اول که
مقالاتی در سطح مبتدی منتشر می کردیم رفته است، ولی این دلیل نمی شود که دیگر از اصول و الفبای عکاسی
چیزی نگوییم.
برای بررسی یک عکس، موارد ذکر شده در این مقاله را در مورد آن بررسی نمایید. ھر از چند گاھی نیز دوباره این
مطالب را مرور نمایید تا موارد فراموش شده دوباره یادآوری شود. برای خود من ھمیشه مرور چنین مطالبی جالب و
آموزنده بوده است. البته ھمانطور که در قبلا گفته ایم، ھمیشه برای قوانین در شرایط خاص استثنا وجود دارد. منتھا
در ھر مورد باید برای رعایت نکردن یک قانون دلیل کافی داشته باشید.
ترکیب بندی
قانون یک سومھا
قانون یک سوم در ترکیب بندی تنھا یک نظریه ھنری نیست. بلکه با بررسی ھای علمی درستی آن اثبات شده
است. وقتی چشم ھا به یک عکس نگاه می کنند، ابتدا به نقاط یک سوم تصویر خیره می شوند. اگر چیز قابل
توجھی در آن یافته نشود به جستجو در تصویر می پردازند. اگر بعد از چند ثانیه جستجو چیزی توجه آنھا را جلب
نکند، علاقه خود را نسبت به تصویر از دست می دھند. بنابر این اگر نمی خواھید بینندگان آثارتان نسبت به
عکستان بی علاقه شوند، بھتر است چیز قابل توجھی را روی این خطوط قرار دھید. ضمنا شخص یا چیزی را دقیقا
در مرکز دید دوربین قرار ندھید، چون زیاد جالب نخواھد بود.
سوژه اتان را در یک طرف تصویر قرار دھید و کمی آن را در کادر بچرخانید. ضمنا خط افق را دقیقا در مرکز عکس قرار
ندھید، بلکه آنرا در یک سوم بالا یا یک سوم پایین تنظیم نمایید. اگر در عکس بخش پایینی تصویر مورد علاقه
شماست، خط افق را بالا بیندازید. برعکس، اگر موضوع مورد توجه در بخش بالایی خط افق قرار دارد، خط افق را در
یک سوم پایین قرار دھید. مجبور نیستید وقتی در آسمان چیز قابل توجھی وجود ندارد بخش زیادی از آن را نشان
دھید. در مورد زمین ھم ھمینطور.
او بکجا میرود و به کجا خیره شده؟
شما عکسی عالی گرفتهاید، قانون یک سومھا را ھم رعایت کرده اید. ولی ھنوز نمی توانید توجه دیگران را جلب
کنید! چرا؟ خوب، اجازه دھید بزرگترین اشتباھات ترکیب بندی را که من در عکسھای بسیاری دیدهام با ھم مرور
نماییم.
سوژه در حال قدم زدن یا نگاه کردن به خارج کادر است بجای داخل آن.
سوژه شما باید بدرون عکس نگاه نماید تا نگاه بیننده را به داخل ھدایت کند، نه اینکه با نگاه به خارج توجه بیننده را
از عکس خارذ نماید. اگر در جلوی سوژه اتان فضای خالی نگذارید، بیننده می خواھد بداند سوژه به کجا می نگرد و
یا بکجا میرود. بیننده برای درک عکس و اینکه داستانی در ذھنش شکل بگیرد، باید قادر به فھم شرایط باشد.
بریدن دنباله سوژه
یک قانون کلی این است که در عکس سوژه اتان را در محلھای اتصال اعضا یا اجزاء به آن قطع نکنید. اگر می خواھید
کادر بستهای داشته باشید، مطمئن شوید که دست، آرنج، زانو یا بخشھایی جزئی از سوژه را قطع نکرده اید. اگر
پاھا را در کادر قرا داده اید، مراقب باشید انگشتان را نبرید. اگر بازوھا را در کادر دارید، آرنج را ھم در کادر بگیرید.
ھرگز دستھا را در محل انگشتان قطع نکنید.
عکاسی از ارتفاع بالاتر از سوژه
وقتی از سوژه ھایی عکاسی می کنید که ارتفاع کمتری از شما دارند، دوربین را تا سطح آنھا پایین ببرید. وقتی از
بچه ھا از بالا عکس می گیرید بسیار کوچک و غیر مھم جلوه میکنند. ھمینطور در عکاسی از حیوانات اگر از بالا
عکس بگیرید عکسھایی اتفاقی و نه چندان جالب به نظر خواھند آمد. دوربین را پایین ببرید و ھم ارتفاع با سوژه
عکس بگیرید. آنگاه از نمای به دست آمده لذت خواھید برد.
بریدن سایه یا انعکاس
اگر سایه یا انعکاسی از سوژه روی زمین است، یا تمام آنرا بگیرید یا ھیچ چیز آنرا.
افقی یا عمودی
چه موقع عکس را افقی و چه موقع عمودی بگیریم؟ ساده است. اگر سوژه بیشتر از آنکه دراز باشد، پھن است،
عکس را افقی و اگر ارتفاع سوژه بیشتر از عرض آن است، عمودی بگیرید. این اشتباه درجه یک آماتورھا در عکاسی
است. برای جلوگیری از دیده شدن اجزاء نا خواسته در عکس، کادر را بسیار بسته می گیرند و حتی دوربین را کمی
می چرخانند تا سوژه بھتر در کادر قرار گیرد!
البته در بعضی موارد استثنائاتی وجود دارد و باید با تمرین و مطالعه مواردی را که بھتر است یک قانون را رعایت
نکنیم دریابیم.
نورسنجی
وقتی نور مناسب باشد در عکس رنگھا درست به نظر میرسند، سفیدھا سفید و سیاهھا سیاه ھستند.
وقتی روی یک سوژه که دارای طیف ھای متوسطی است فوکوس می کنید دوربین کار خودش را درست انجام می
دھد. ولی اگر بخواھید از یک خرس قطبی سفید یا یک سگ سیاه عکس بگیرید چه؟ یا عکس بسیار روشن خواھد
شد یا خیلی تیره و یا ھمه چیز خاکستری می شود (چون سیستم نورسنجی داخلی دوربین سعی می کند که
عکسی با طیف ۱۸ درصد خاکستری ایجاد نماید).
چه کار باید کرد؟ بھتر است وقتی از جسمی سفید یا منعکس کننده عکس می گیرید دیافراگم را یک گام بازتر
نمایید و برعکس، وقتی از جسمی سیاه یا جاذب نور عکس میگیرید، دیافراگم را یک گام ببندید.
درباره قانون آفتابی F16 چه میدانید؟ معنی آن چیست و چگونه کار میکند؟ ساده است. این یک فرمول دقیق در
عکاسی است که ھمیشه نتیجه خوبی می دھد. سعی می کنم در این مورد توضیح دھم تا موضوع برایتان روشن
شود.
در یک روز آفتابی درخشان دیافراگم دوربین را روی F16 میگذارید و سرعت مناسب شاتر را معکوس حساسیت فیلم
یا دوربین انتخاب می کنید. مثلا، فرض کنید حساسیت فیلمتان ۱۰۰ ISO است، یعنی سرعت شاتر باید ۱۰۰/۱
باشد. بیشتر دوربین ھا سرعت شاتر ۱۰۰/۱ ندارند، بنابر این شما نزدیکترین سرعت را انتخاب نمایید یعنی ۱۲۵/۱ .
ھمین. در این شرایط شما تنظیم نوری دقیق خواھید داشت.
اگر نخواستید روی F16 عکس بگیرید چه؟ باز ھم ساده است. دوربین را روی دیافراگم مورد نظرتان گذارده و بر
اساس آن سرعت شاتر را اینگونه تنظیم کنید. اگر می خواھید روی F8 عکس بگیرید (دو گام بازتر) باید سرعت
شاترتان را دو گام بیشتر کنید (۵۰۰/۱ (تا نور کمتری وارد دوربین شود. حالا اگر می خواھید روی F32 عکس بگیرید
(دو گام بسته تر) باید سرعت شاتر را دو گام کمتر کنید (۳۰/۱ (تا نور بیشتری وارد دوربین شود. ساده است. نه؟
خوب، اگر عکاسی در یک روز آفتابی درخشان نبود تکلیف چیست؟ باید آنرا یک روز F8 بنامیم. اگر سایه ھای روی
زمین به وضوح دیده نمی شد و نور به شدت و روشنایی یک روز آفتابی درخشان نیست، فقط کافی است ھمه چیز
را نصف مقدار قبلی تنظیم نمایید. ھمانند حالت قبل عمل کنید، ولی این بار با F8 و سرعت ۱۲۵/۱ شروع نمایید.
آیا این تنظیمھا ھمیشه درست عمل می کند. تقریبا بله. ولی برای اطمینان بھتر است ھمیشه سه عکس بگیرید.
یکی با یک گام بالاتر و یکی با یک گام پایینتر از معمول. به این کار محدوده بندی یا Bracketing گفته میشود.
اگر بر روی فیلمھای اسلاید عکس می گیرید بھتر می توانید اثرات کارتان را ببینید. چون وقتی عکس نگاتیو را چاپ
می کنید، در لابراتور نور عکسھا را تا حد ممکن اصلاح می کنند. ولی به ھر حال اگر در ھنگام عکاسی نور را درست
تنظیم کرده باشید نتیجه بھتری خواھید گرفت.
عکاسی از ماه
شاید تعجب کنید که چرا معمولا عکسھایی که از ماه می گیرید بی رنگ و رو و مات می شود؟ آیا جزئیات مورد
انتظار شما از ماه در عکسھایتان دیده نمی شود. برای نور سنجی درست ماه یک ترفند ساده وجود دارد. قانون F16
را که یادتان ھست. شاید باور نکنید، ولی برای عکاسی از ماه کامل ھمان تنظیم روز روشن آفتابی را استفاده
نمایید.
چرا؟ باز ھم ساده است. ماه یک شی روشن شده با نور خورشید است و فرقی نمی کند که این نور خارج زمین
است یا در نیمه شب است. به ھر حال ماه با نور خورشید روشن شده است. در باره عکاسی از ماه نیمه یا یک
چھارم چه؟ اگر ماه نیمه است، عدد دیافراگم را نصف کنید، یعنی F8 .وقتی ماه یک چھارم است دیافراگم را یک
چھارم کنید F4 .می بینید که چقدر ساده است.
درباره عکاسی از ماه با نمایی از منظره شھر چه؟ خیلی ساده است. عکاسی ھمزمان از منظره شب و ماه غیر
ممکن است! چرا؟ چون نمی توان با یک تنظیم نور ھم منظره شب را عکاسی کرد و ھم جسمی را که با خورشید
روشن شده است. د رحالت عادی برای عکاسی از منظره شب دیافراگم F8 با ۸ ثانیه نوردھی انتخاب می شود.
(در حساسیت ۱۰۰ .(اگر ماه را برای مدت ۸ ثانیه عکاسی کنیم ماه از جای اولیه خود حرکت می کند و علاوه بر
حذف جزئیات آن بخاطر نور زیاد، مات ھم میشود. پس چاره چیست. راه حل استفاده از یک حقه ساده است. عکس
دوتایکی! در دوربین ھای فیلمی باید ابتدا یک عکس از منظره شب شھر بگیرید. سپس موقعیت ماه را در کادر
منظره یاب در محل مورد نظر تنظیم نموده و اکنون یک عکس از ماه در میان آسمان در محل مورد نظر بگیرید. در
دوربینھای دیجیتال بسادگی می توان دو عکس را با فتوشاپ روی ھم مونتاژ نمود. در این حالت پیدا کردن محل
مناسب ماه در عکس بسیار راحتتر است.
فوکوس
اتوفوکوس ھنگامی که وقت کافی برای تنظیم دوربین ندارید بسیار عالی است. ولی بسیاری از مردم از آن استفاده
نامفید می کنند. بیشتر مبتدیان از فوکوس خودکار با تنظیم فوکوس روی مرکز کادر استفاده می کنند. ھنگامی که
شما از فوکوس خودکار استفاده میکنید، ممکن است دوربین ھنگامی که سوژه شما در میان کادر نیست روی آن
فوکوس نکند. برای رفع این مشکل این راه حل را امتحان کنید. بدون در نظر گرفتن ترکیب بندی سوژه را در مرکز کادر
قرار دھید و روی آن فوکوس کنید. (امیدوارم که قصد نداشته باشید در ھمین وضعیت عکس بگیرید) در حالی که
دکمه شاتر را تا نیمه نگه داشته اید ترکیب بندی نمایید و عکس خود را بگیرید. اگر در پشت سوژه چیزی است که
می خواھید روی آن ھم فوکوس داشته باشید، با تنظیم عمق میدان این کار را انجام دھید.
عمق میدان
عمق میدان به معنی این است که چه مقدار از عکس شما در جلو و پشت سوژه اصلی در فوکوس قرار دارد. اگر
شما از عمق میدان باریک (عدد F کوچک، روزنه دیافراگم باز) استفاده نمایید، بخش کمتری از تصویر شما در فوکوس
خواھد بود. ھمینطور، اگر از عمق میدان بزرگی استفاده نمایید(عدد F بزرگ، روزنه دیافراگم کوچک) بخش بیشتری
از تصویر شما دارای فوکوس مناسب است. البته تمام این مسائل به این که شما کجا فوکوس کرده اید بستگی
خواھد داشت.
اگر با یک عمق میدان کم روی سوژه اتان فوکوس کنید، ھمه چیز در جلو و پشت سوژه خارج از فوکوس خواھد بود.
این وضعیت در شرایطی که زمینه عکس را بخاطر شلوغی و یا تاکید بیشتر بر روی سوژه اصلی می خواھید مات
نمایید مناسب است. ولی اگر در جلو یا پشت سوژه چیزھایی وجود دارد که می خواھید دقیق بیفتد، این حالت
خوب نیست.
پس اگر بخواھیم ھمه چیز در جلوی سوژه واضح باشد چکار کنیم؟ تنھا کافی است بر روی آنھا فوکوس کنید! البته
با یک عمق میدان بالا که فاصله بین سوژه اصلی و سوژهھای فرعی را بپوشاند. فکر می کنید کدام وضعیت بھتر
است؟ عمق میدان بالا یا پایین؟ این موضوع کاملا به سوژهای بستگی دارد که از آن عکاسی میکنید. بخاطر ھمین
است که عکاسی در مد اولویت دیافراگم اھمیت دارد. در این مد شما می توانید عدد F مناسب خود را انتخاب
نمایید. در این حالت برای گرفتن عکسھای بھتر کنترل کافی بر روی دیافراگم خواھید داشت. چه کسی از عکس یک
سگ که بینیاش مات شده و یا یک شخص که در زمینه شلوغ عکس گم شده است خوشش میآید؟!
ھمه چیز در چشمھاست
می گویند وقتی از یک حیوان عکاسی می کنید، ھمه چیز در چشمھا قرار دارد. ھمه سوژهھا نیاز نیست مستقیما
به دوربین خیره شوند، اما باید بتوانید چشمھا را ببینید. ھمچنین، اگر میتوانید چشمھا را در عکس ببینید باید در
فوکوس کامل باشند تا عکسھای شما تاثیرگذار باشند. وقتی با کسی سخن میگویید، در چشمھا نگاه نمیکنید؟
به ھمین صورت، از چشمھا برای ارتباط برقرار کردن با سوژه استفاده میکنیم و دیدگاھی از احساس و افکار آن
بدست میآوریم. چشمھا منتقل کننده احساسند و بدون آنھا در عکس انتقال احساس صورت نخواھد گرفت.
انعکاس نور در چشم
منظور از انعکاس نور در چشم نورھای کوچکی ھستند که ھنگامی که نور به چشم می تابد در چشم دیده می
شود. دیدن این نورھا در چشم بسیار لذت بخش است و حتی داشتن آنھا در عکس ضروری است. این نورھا به
چشم ھا حالت زنده بودن می دھند. معمولا این نورھا با نور خورشید یا فلاش ایجاد می شود، اما اگر در دسترس
نبود می توان از یک منعکس کننده یا یک فلاش کوچک دستی استفاده نمود. در این مورد شدیدا توصیه می شود
که مطمئن شوید که این نورھا در چشم سوژه شما وجود داشته باشد، چون بدون آنھا چشم ھا بسیار بی روح و
عروسکی به نظر می رسند. البته ممکن است در شرایطی خاص به خاطر القای یک حس ویژه نیاز به حذف این
نورھا باشد. ھر قاعده ای استثنایی ھم دارد.
فلاش
چه فرقی بین عکس پرتره یک عکاس آماتور با یک عکاس کاملا حرفه ای وجود دارد؟ ممکن است ھر کسی در
ابتدای راه عکاسی خود بارھا از خود بپرسد چرا عکسھای من مانند عکسھایی که در مجلات می بینم نمی شود.
چکار می توان کرد که عکسھایمان شبیه کارھای عکاسان حرفه ایی شود؟
وقتی به این سوال پاسخ داده شود شاید از سادگی پاسخ تعجب کنیم و بپرسیم چرا قبلا به این موضوع پی نبرده
بودم. البته علت نوشتن این مطالب این است که کسانی که این موضوع را نمی دانند خیلی زیادند:
سایه ھا
وقتی به یک عکس در مجله نگاه می کنید و آنرا با عکسی که از فرزند خود یا دوستتان گرفته اید مقایسه می کنید
فرق اصلی بین آن دو چیست؟ بله. در عکس مجله ھیچ گونه سایه ای پشت مدل وجود ندارد! خوب، چگونه باید این
کار را کرد؟
سایه ھا معمولا توسط نورھایی ایجاد می شود که دقیقا از روبرو به سوژه می تابد یا وقتی که از فلاش دوربین
استفاده می نمایید. اگر فلاش دوربین شما از نوع سرخود است که دیگر وضع بدتر است. اگر می خواھید
عکسھایی شبیه حرفه ایھا بگیرید، اول از ھمه باید یک فلاش برخوردی (انعکاسی) بخرید. نوع بھتر این فلاش دارای
سر چرخان است و علاوه بر چرخش به بالا می تواند به اطراف نیز بچرخد. پولتان را بابت فلاشھایی که ثابت ھستند
تلف نکنید. این فلاشھا فقط کمی قوی تر از فلاش سرخود دوربینتان عمل میکنند، ولی سایه ھای تندتری ایجاد می
کنند.
وقتی برای دوربینتان فلاشی خریدید، دفترچه راھنمای آن را کامل بخوانید. با این کار تمام مشخصات، عملکردھا و
استفاده ھای آن را خواھید فھمید. تمام این تواناییھا را تست و تجربه کنید.
تنھا با استفاده از فلاش انعکاسی و تاباندن نور آن به سقف، از تفاوت ایجاد شده در عکسھایتان نسبت به زمانی
که نور را مستقیما به سوژه می تاباندید، متعجب خواھید شد. البته درمورد انعکاس فلاش نیز باید دقت کافی بخرج
دھید. اگر سطحی که نور فلاش را به آن میتابانید دارای رنگ خنثی و سفید نباشد، طیف رنگی عجیب غریبی بر
روی عکسھایتان ایجاد خواھد شد.
وقتی اندکی پیشرفت کردید میتوانید فلاش را روی سه پایه گذارده و از کنار به سوژه اتان نور بتابانید. در این زمان
عکسھایتان شروع به پیشرفت به سوی حرفه ای شدن خواھند نمود.
نورپردازی پرتره
چند نوع نور وجود دارد.
۱ -نور اصلی
منبع نور اصلی شما می تواند یکی از منابع زیر باشد:
۱ -نور نقطه ای Spotlight
۲ -نور افکن Floodlight
۳ -نور چتری Umbrella
نورھای کمکی
نورھای کمکی عبارتند از:
۱ -نور پرکننده (روشن کننده کلی محیط)
۲ -نور موھا
۳ -نور پس زمینه
انواع نور:
۱ -نور انعکاسی
۲ -نور مستقیم
۳ -نور پنجرهای
در این بخش در مورد روشھای مختلف نورپردازی پرتره با نور اصلی صحبت خواھیم کرد.
۱ -نورپردازی وسیع

نور اصلی بخشی از صورت را که به سمت دوربین چرخانده شده است کاملا روشن میکند. گرچه این نورپردازی به
کم جلوه کردن بافت صورت کمک می کند، به عنوان یک نور اصلاحی برای صورتھای لاغر یا باریک نیز بکار می رود.
۲-نورپردازی باریک
در این حالت نور اصلی بخشی از صورت را که دور از دوربین است کاملا روشن می کند. این نورپردازی معمولا برای
صورتھایی که حالت مثلثی دارند مناسب است و فرقی بین زن و مرد ندارد. در این حالت بیشتر از حالت قبلی بر
روی خطوط صورت تاکید می شود و و قتی با یک نور نسبتا ضعیف پرکننده ترکیب می شود، می تواند به عنوان
نورپردازی قوی کننده برای سازگاری با چھره ھای ساده بکار رود. نور پردازی روی صورت اثر باریک کننده دارد و بنابر
این بطور موثری می تواند به عنوان تکنیک تصحیح صورتھای چاق و پھن بکار رود.
۳ -نورپردازی رمبراند (باز و بسته)
ترکیبی از نورپردازی باریک و پروانه ای است. نور اصلی در ارتفاع بالاتر و در سمت بخشی از صورت که دور از دوربین
است، واقع شده است. با رمبراند باز سایه کوتاھی از بینی روی گونه دیده می شود. برای رمبراند بسته سر را
کمی بیشتر بچرخانید تا سایه بینی روی گونه با سایه ناحیه دورتر گونه به ھم برسند. توجه نمایید که باید یک
مثلث کوجک از نور زیر چشم باقی بماند.
۴ -نورپردازی پروانه ای
نور اصلی در ارتفاع بالا واقع شده و دقیقا در روبروی صورت است و سایه ای از بینی دقیقا در زیر و در راستای آن
تشکیل می دھد. این نوع نور بیشتر برای زنان جوان مناسب است و معمولا برای عکسھای تزیینی بکار می رود. به
مجلات و عکسھای حرفه ای نگاھی بیندازید و ببینید که آیا استفاده از این تکنیک را بین عکسھا پیدا می کنید. این
شیوه بسیار مرسوم است.
۵-نورپردازی جداکننده

نور اصلی بیشتر در کنار سوژه است و بخشی از صورت را که دور از دوربین است روشن می کند. به این نوع
نورپردازی، نورپردازی جداکننده می گویند، زیرا بیشتر بخشی از صورت که روبروی دوربین است در سایه قرار دارد.
خط نور و سایه دقیقا در میان صورت است.
منبع:
Imaging Resource by cherikelm/Cheri

 

 

‫۰/۵‫(۰ نظر)

مطالعه بیشتر

   راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • همچنین با مراجمعه به بخش تاریخچه پرداخت میتوانید فایل های خود را دانلود کنید.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.

 

  • توجه : شما عزیزان میتونید با ثبت نام در سایت و شارژ کیف پول خود از تخفیف بیشتر برخوردار شوید